stdClass Object
(
    [songID] => 521
    [songTitle] => Το σπίτι το παραδοσιακό
    [songLyrics] => 

Το σπίτι το παραδοσιακό 
που το ’βαψα να γίνει τάχα ωραίο
ήταν γεμάτο αγάπη και γλυκό
πριν απ’ το χωρισμό μας τον πικρό.

Όλο αγάπη, πόρτες και πατώματα
και οι τοίχοι που ’τανε ξεθωριασμένοι.
Όλο αγάπη, πόρτες και πατώματα, 
μα από τα παλιά μας τίποτα δε μένει.

Το σπίτι το παραδοσιακό
που στέγαζε τα τόσα όνειρά μας
ήταν γεμάτο αγάπη και γλυκό
πριν απ’ το χωρισμό μας τον πικρό.

Όλο αγάπη, πόρτες και πατώματα
και οι κήποι γύρω ήταν ανθισμένοι.
Όλο αγάπη, πόρτες και πατώματα, 
μα από τα παλιά μας τίποτα δε μένει.

Όλο αγάπη, πόρτες και πατώματα
και οι τοίχοι που ’τανε ξεθωριασμένοι.
Όλο αγάπη, πόρτες και πατώματα, 
μα από τα παλιά μας τίποτα δε μένει

[songComposer_id] => 14 [songSongwriter_id] => 1 [songYear_id] => 48 [songSongwriter] => Κώστας Βίρβος [songSongwriter_alias] => kostas-virvos [songComposer] => Μαρκόπουλος Γιάννης [songComposer_alias] => giannis-markopoulos [songYear] => 1988 [songYear_alias] => 1988 [songAlbum] => [songAlbum_alias] => [songImage] => https://mail.kostasvirvos.gr/media/com_lyrics/images/noimage.jpg [performances] => Array ( [0] => stdClass Object ( [performanceID] => 637 [singersID] => 63 [video] => http://www.youtube.com/watch?v=pfGttu1XNm4 [audio] => [performanceYear] => 1988 [performanceNo] => 1 [singersName] => Λεωνίδας Βελής ) ) )
Print Page

Το σπίτι το παραδοσιακό (1988)

Στιχουργός
Κώστας Βίρβος
Συνθέτης
Μαρκόπουλος Γιάννης

Εκτελέσεις

1
Λεωνίδας Βελής (1988)

Το σπίτι το παραδοσιακό 
που το ’βαψα να γίνει τάχα ωραίο
ήταν γεμάτο αγάπη και γλυκό
πριν απ’ το χωρισμό μας τον πικρό.

Όλο αγάπη, πόρτες και πατώματα
και οι τοίχοι που ’τανε ξεθωριασμένοι.
Όλο αγάπη, πόρτες και πατώματα, 
μα από τα παλιά μας τίποτα δε μένει.

Το σπίτι το παραδοσιακό
που στέγαζε τα τόσα όνειρά μας
ήταν γεμάτο αγάπη και γλυκό
πριν απ’ το χωρισμό μας τον πικρό.

Όλο αγάπη, πόρτες και πατώματα
και οι κήποι γύρω ήταν ανθισμένοι.
Όλο αγάπη, πόρτες και πατώματα, 
μα από τα παλιά μας τίποτα δε μένει.

Όλο αγάπη, πόρτες και πατώματα
και οι τοίχοι που ’τανε ξεθωριασμένοι.
Όλο αγάπη, πόρτες και πατώματα, 
μα από τα παλιά μας τίποτα δε μένει